LMB & Co: Sortowanie, recykling tekstyliów i eksport second handu, Wielka Brytania

O firmie

LMB wywodzi się z biznesu, który Lawrence M Barry założył w 1984 roku, i zajmuje się recyklingiem oraz ponownym użyciem tekstyliów w dwóch zakładach: we wschodnim Londynie i w Suffolk. Razem przetwarzają ponad 1000 ton odpadów tekstylnych miesięcznie, a zakład londyński przepuszcza około 200 ton odzieży używanej, obuwia, torebek i akcesoriów tygodniowo. W 1997 roku firma otrzymała Queen's Award for Export.

Szczegół, który odróżnia LMB od większości brytyjskich sortowni, to pochodzenie materiału. Firma zbiera odzież wyłącznie w Londynie. To świadome ograniczenie, a nie konieczność, i właśnie je kupujący powinien zrozumieć w pierwszej kolejności.

Dlaczego zbiórka tylko w Londynie ma znaczenie

Zbiórka londyńska daje inny wsad niż zbiórka ogólnokrajowa. Miasto ma najwyższą w Wielkiej Brytanii koncentrację handlu modą, najszybszą rotację szaf i najszerszy rozrzut marek, od głównych ulic handlowych po marki projektanckie. Sortownia czerpiąca wyłącznie z tego obszaru dostaje wyższy udział rzeczy z bieżącego sezonu i segmentu premium niż taka, która miesza materiał z całego kraju.

Konsekwencja handlowa jest prosta: LMB pozycjonuje się jako dostawca najwyższej jakości odzieży używanej na eksport właśnie z powodu tego wyboru źródła. Kupujący, którzy pracowali z brytyjskimi belami mieszanego pochodzenia i byli zawiedzeni miksem marek, powinni traktować dostawcę zbierającego tylko w Londynie jako naprawdę inny produkt, a nie wariację marketingową. Przed porównaniem cen przeczytaj definicje klas: mocny wsad trzeba jeszcze powtarzalnie gradować, żeby warto było za niego płacić.

Co LMB dostarcza i komu

Firma dopasowuje produkt do rynku docelowego, a nie sprzedaje jednej klasy wszystkim:

• Grade A creme na rynki Europy Wschodniej
• Bele po 45 kg na rynki afrykańskie
• Czyściwo z materiału nienadającego się do ponownego noszenia
• Surowiec do flokowania i filcowania z niższej frakcji

Tak rozsądnie prowadzi się sortownię i kupującemu to o czymś mówi. Zakład, który rozdziela ofertę wschodnioeuropejską od afrykańskiej, rozumie, że te rynki chcą różnych rzeczy: sklepy wschodnioeuropejskie sprzedają na sztuki i potrzebują rozpoznawalnych marek, importerzy afrykańscy kupują na wagę i potrzebują trwałego, noszalnego wolumenu. Dostawca, który traktuje ich identycznie, w praktyce nie gradowuje dla żadnego z nich.

Podział materiału

LMB podaje własną rozbiórkę: 80 procent tekstyliów jest sortowane i eksportowane do ponownego użycia, 10 procent nienadającego się jest cięte na czyściwo, 5 procent idzie na flokowanie i filcowanie, 5 procent zostaje jako odpad. Udział 80 procent ponownego użycia jest wysoki i spójny z twierdzeniem o londyńskim źródle: słabszy wsad takiej proporcji nie da.

Dla kupującego najwyższe klasy sens praktyczny jest ten sam jak przy każdym zakładzie ze zbytem dla ogona. Gdy niska frakcja jest już sprzedana, nikt nie musi nią dopychać beli z odzieżą. Porównując brytyjskie sortownie, pytaj każdą o podział, a tę, która nie potrafi go podać, uznaj za taką, która go nie zmierzyła.

Sortowanie w Wielkiej Brytanii i powiązanie z Reskinned

LMB mówi wprost, że sortowanie pozostaje w Wielkiej Brytanii, a nie jest wywożone niesortowane do gradacji gdzie indziej. Dla kupujących, którzy muszą odpowiadać na pytania o łańcuch dostaw, sortowanie w kraju zbiórki usuwa warstwę niepewności co do tego, gdzie belę faktycznie złożono.

W 2020 roku firma utworzyła Reskinned, organizację siostrzaną nastawioną na brandowy takeback. Handlowo to istotne, bo strumień zwrotów od marek jest innym wejściem niż zbiórka komunalna: towar przychodzi w znanym stanie, często po własnym sicie jakościowym detalisty. Grupa prowadząca oba kanały ma opcje, których nie ma czysty zbieracz.

Kontakt i jak podejść

LMB ma ponad czterdzieści lat w branży, więc w rozmowie handlowej oczekuje się, że znasz własną potrzebę. Przychodź z rynkiem docelowym, specyfikacją kategorii i wolumenem. Kto buduje program hurtowego second handu, powinien osobno spytać, czy londyńska zbiórka jest wliczona w cenę, i porównać tę premię z miksem marek w partii testowej, a nie przyjmować ją na słowo. Jak w każdym porównaniu dostawców odzieży używanej, jedna bela testowa mówi więcej niż godzina rozmów.

Najczęstsze pytania

Kiedy powstała LMB?

Lawrence M Barry założył biznes w 1984 roku, więc firma ma ponad czterdzieści lat w recyklingu i ponownym użyciu tekstyliów. W 1997 roku otrzymała Queen's Award for Export.

Ile przetwarza LMB?

Ponad 1000 ton odpadów tekstylnych miesięcznie w zakładach we wschodnim Londynie i w Suffolk; w Londynie przechodzi około 200 ton odzieży, obuwia, torebek i akcesoriów tygodniowo.

Gdzie LMB zbiera odzież?

Wyłącznie w Londynie. Firma uznaje to za powód, dla którego może oferować wysokiej jakości odzież używaną na eksport: zbiórka londyńska niesie mocniejszy miks marek i sezonów niż zbiórka krajowa.

Jaki produkt LMB daje na poszczególne rynki?

Grade A creme na Europę Wschodnią i bele po 45 kg na rynki afrykańskie, a także czyściwo oraz surowiec do flokowania i filcowania z niższej frakcji.

Co dzieje się z materiałem, którego nie da się użyć ponownie?

Według rozbiórki samej firmy: 80 procent jest sortowane i eksportowane do ponownego użycia, 10 procent staje się czyściwem, 5 procent idzie na flokowanie i filcowanie, 5 procent zostaje odpadem.